Z dumą przedstawiamy Wam naszych Uczniów. W tej przestrzeni prezentujemy Ich autorskie, oryginalne prace, powstałe podczas naszych zajęć, do których przygotowałyśmy ćwiczenia. Mamy nadzieję, że pomogą one każdemu z Was poznawać nasz piękny język poprzez opowiadania i historie, które są autentyczne, poruszające, zaskakujące, pełne wrażliwości i mądrości.
Wszystkie dzieła zostały zamieszczone tutaj za zgodą Autorów, którym serdecznie dziękujemy, że chcieli się z Wami i nami tutaj spotkać. Wierzymy że takie spotkania, również te językowe, są najpiękniejsze. Dla nas są przemiłym wspomnieniem wspólnych lekcji, dla Was natomiast niech będą inspiracją i dowodem na to, że w każdym z Was drzemie talent i ogromny potencjał!
Życzymy miłej lektury😊
Ewelina i Kasia
Poznajcie naszych Autorów
Yelyzaveta Drozdova
Poznaj moją historię
Mam na imię Yelyzaveta Drozdova, jestem Ukrainką, obecnie mieszkam i studiuję w Lublinie. Od najmłodszych lat towarzyszyła mi twórczość - przez dziewięć lat uczyłam się w szkole muzycznej, gdzie śpiewałam i grałam na fortepianie. Oprócz tego tańczyłam, malowałam, wyszywałam koralikami, lecz nigdy wcześniej nie próbowałam swoich sił w sztuce słowa.
Moja przygoda z pisaniem zaczęła się dopiero na zajęciach języka polskiego z Eweliną. Pamiętam ten poranek bardzo dobrze. Była ósma godzina, chłodny wiatr miał swoje zamiary, poruszał kartkami niczym złodziej, jakby chciał ukraść moją pierwszą, pełną błędów pracę. Pisałam wówczas dwa krótkie teksty: wspomnienie z dzieciństwa oraz reklamę szkolnego podręcznika. Mimo licznych pomyłek czułam ogromną radość i ekscytację, bo odkryłam coś zupełnie nowego.
Pisanie stało się dla mnie czymś niezwykłym - sposobem na tworzenie własnych historii, które zostają utrwalone na papierze. Czasami, gdy otrzymuję temat zadania, w mojej głowie od razu rodzi się kilka alternatywnych scenariuszy. A kiedy Ewelina pozwala pisać bez ograniczeń słów, jest to dla mnie prawdziwe święto – moment w którym mogę dać upust swojej wyobraźni.
Dlatego z ogromną wdzięcznością mogę powiedzieć, że to właśnie dzięki Ewelinie odkryłam w sobie talent, którego wcześniej nawet nie podejrzewałam. Mam nadzieję, że moja historia spodoba się czytelnikom i będzie pomocna w ćwiczeniach stworzonych na jej podstawie przez Panią Ewelinę oraz Panią Katarzynę, inspirując innych do rozwijania własnej kreatywności.
Arseni Piatrovich
Poznaj moją historię
Mam na imię Arseni, jestem studentem na kierunku zarządzanie. Kiedy zaczynałem swoją przygodę z językiem polskim, nie mogłem sobie wyobrazić, dokąd mnie to zaprowadzi i ile nowych drzwi otworzy się przede mną. Język nie jest tylko sposobem komunikacji, on pozwala zmienić sposób myślenia oraz daje nowy pogląd na świat. Każda chwila zajęć z Panią Eweliną przynosiła mi nie tylko wiedzę, ale również satysfakcję. Cieszę się, że moje pracy pomagają innym studentom w nauce języka polskiego. Życzę powodzenia!
Mariia Yatsenko
Poznaj moją historię
Mam na imię Maria.
Przede wszystkim postrzegam siebie jako osobę niezwykle wrażliwą, zwłaszcza w kwestiach związanych z przyrodą, roślinami i dzikimi zwierzętami. Trudno mi przejść obojętnie obok chorego gołębia na ulicy — napuszonego, wycieńczonego, skulonego. Często zabieram takie ptaki do domu, aby się nimi zaopiekować i dać im szansę powrotu na wolność. Jestem również wolontariuszką w lokalnym ośrodku rehabilitacji dzikich zwierząt w Krakowie i rozważam zdobycie kwalifikacji technika weterynarii w przyszłości.
W chwilach wolnych piszę — krótkie opowiadania, dłuższe nowele w języku angielskim, które pozwalają mi odkrywać zakamarki ludzkiej duszy. Spaceruję leśnymi ścieżkami z muzyką w słuchawkach, chłonąc świat wokół, a także oddaję się energii licznych koncertów rockowych.
Obecnie studiuję biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie — spełniając marzenie, które nosiłam w sercu od lat. Każdego dnia jestem wdzięczna za tę możliwość. Kiedy mam cel przed sobą, idę ku niemu z uporem małego czołga — nieugięta i pełna determinacji. Moim najgłębszym pragnieniem jest uczynić realną różnicę dla tych, którzy nie mają głosu; stać po stronie natury i bronić jej przed coraz większą antropopresją.
Wierzę, że największą wartością człowieka jest empatia — zdolność dostrzegania i reagowania na cierpienie innych, połączona z chęcią tworzenia i niewątpliwie pasją — do swojej pracy, zainteresowań — do całego swojego życia. Mimo trudności, które stają na mojej drodze, wierzę, że pewnego dnia stanę na szczycie i będę mogła powiedzieć z całego serca: „Kocham swoje życie!”.